In 2008 schreef ik in Blaadje een ode aan A.L. Snijders alias Peter Müller, wiens zeer korte verhalen (zkv’s) ik dat jaar had ontdekt. Als dank nodigde hij me uit voor zijn mailinglijst ‘gras’. Tot 6/6/2021 ontving ik vrijwel elke zondagochtend een ZKV in mijn mailbox. RIP
Wat een ontdekking Belangrijk is dat ik niet aan lezers denk van A.L. Snijders. Ik had nog nooit van deze man gehoord. Lang geleden dat ik een boek puur op toeval en op basis van een tekst op de achterflap heb aangeschaft. Tommy Wieringa noteert daarop: ‘Ver van de wereld werkt een man aan een geheimzinnig oeuvre. Bijna elke dag schrijft hij een zkv, een zeer kort verhaal. Na de haiku is het zkv het kleinste betekenisdragende literaire genre. Het zeer korte verhaal is de kruimeldief van de literatuur, het zuigt in hoekjes waar de roman niet kan komen. (…) Met uiterste precisie schildert Snijders, de meester van het éénharig penseel, de wereld in kleine taferelen.’ Daarvan is niets teveel gezegd, ontdek ik deze week op Djerba. Zou ik het boek ook hebben aangeschaft als een onbekend en minder door mij bewonderd auteur een dergelijke aanbeveling had geschreven? In het colofon schrijft de uitgever: ‘Wij streven naar foutloosheid in onze uitgaven. Wij stellen het daarom bijzonder op prijs wanneer lezers ons feilen in een AfdH-editie doorgeven aan: info@afdh.nl. En verdomd zeg, ik heb er één gevonden. In zkv Genie op bladzijde 107 schrijft Snijders: ‘Daarna vertelde hij dat hij in Zuid-Frankrijk in het Chagall-museum had bezocht, hij had nog nooit zoiets moois gezien, Chagall was een genie.’ Dat tweede in moet weg, maar wellicht heeft iemand anders dat al doorgegeven.